“Het voelt eigenlijk gewoon als je eigen auto” – Maarten over autodelen met een gezin

Maarten woont inmiddels ruim negen jaar in Haarlem, nadat hij vanuit Amsterdam naar de stad verhuisde. Samen met zijn vriendin heeft hij twee kinderen van tien en twaalf. Hij werkte jarenlang in het onderwijs en werkt inmiddels bij de provincie Noord-Holland. Ook in zijn eigen wijk is hij actief betrokken.

Die maatschappelijke betrokkenheid speelt ook thuis een rol. Ze fietsen veel, vliegen bijna nooit en proberen op verschillende manieren bewuste keuzes te maken. Ook een eigen auto bleek voor hen niet per se noodzakelijk

Van een eigen auto naar delen

Dat was niet altijd zo. Toen Maarten nog in Amsterdam woonde en als docent in Bergen werkte, hadden hij en zijn vriendin een eigen benzineauto. Met de auto was hij bijna twee keer zo snel op zijn werk als met het openbaar vervoer. Toch koos hij regelmatig voor de combinatie fiets, trein en fiets.

Ik vond het niet per se fijn om elke dag te rijden. In de trein kun je wat doen, je wordt gereden en je beweegt ook nog even.”

Later nam het gezin een auto van zijn ouders over. Daar kregen ze steeds vaker problemen mee: garagebezoeken, reparaties en onverwachte kosten. Tegelijkertijd gebruikten ze de auto in het dagelijks leven niet zo veel. De pilot met elektrische deelauto’s die in Haarlem van start ging, kwam dan ook op een goed moment. Ze besloten het delen gewoon eens te proberen.

De overstap voelde eerder leuk dan spannend. Hij herinnert zich nog goed hoe hij met zijn toen vier- of vijfjarige zoontje door de miezerregen liep, zitverhoger onder de arm, op weg naar de deelauto. Voor een filmpje vroeg hij waar ze naartoe gingen. “Naar onze deelauto”, antwoordde zijn zoontje. En op de vraag hoe die reed, wist hij het ook meteen: “Elektrisch.”

Maarten moet er nog steeds om lachen. Hij voelde zich op dat moment erg trots.

‍

Autodelen als gezin

Al snel werd het delen onderdeel van hun gewone leven. Soms merkte Maarten zelfs dat hij ongemerkt een soort band met de auto had opgebouwd. Bijvoorbeeld wanneer ze er een weekend of een week mee weg waren geweest en hem daarna weer terugzetten.

Dan stond hij hier weer in de straat en dacht ik: oh ja, nu is hij niet meer van mij. Nu wordt hij ook weer door anderen gebruikt.”

Inmiddels staan er meerdere deelauto’s in de wijk en gebruiken ze die voor verschillende ritten. Zijn vriendin pakt de auto soms voor haar werk in de gezondheidszorg, bijvoorbeeld wanneer een locatie lastig met het openbaar vervoer bereikbaar is. Samen gebruiken ze hem voor familiebezoek, weekendjes weg en vakanties.

Een eigen auto missen ze eigenlijk niet. Ook de beschikbaarheid, iets waar mensen volgens Maarten regelmatig over twijfelen, levert nauwelijks problemen op. Juist doordat er meerdere deelauto’s in de wijk staan, is er vaak nog een alternatief als er eentje niet beschikbaar is.

Als jij een auto bezit, grijp je soms ook mis. Dan moet de accu vervangen worden of is er iets anders aan de hand en heb je geen back-up.”

Ook voor de kinderen hoort autodelen inmiddels gewoon bij het dagelijks leven. Toen ze kleiner waren, betekende dat soms nog met een kinderstoel of zitverhoger naar de auto lopen. Nu ze tien en twaalf zijn, is dat praktische gedoe een stuk minder en stappen ze gewoon in de deelauto die beschikbaar is wanneer het gezin die nodig heeft.

Of ze de auto als een deelauto zien? Ja. Maar veel maakt het ze niet uit.

Vier weken met de deelauto naar Frankrijk

Deze zomer gingen ze voor het eerst met een elektrische deelauto van OnzeAuto op vakantie. Vier weken lang trokken ze naar Midden-Frankrijk.

Met z’n vieren kamperen betekent ook dat er behoorlijk wat mee moet. Een tent, kookspullen, pannen en alle andere bagage moesten een plek krijgen. Daarom ging Maarten op zoek naar een manier om extra spullen mee te nemen. Uiteindelijk vond hij voor €125 een tweedehands vouwwagen.

Nu heb ik dus een aanhanger, maar geen auto.”

De vouwwagen staat inmiddels bij zijn moeder in Drenthe en ging deze zomer achter de deelauto mee naar Frankrijk.

Vooraf had hij zich goed verdiept in elektrisch rijden over langere afstanden. Hoe ver kom je met een volle accu? Waar kun je onderweg snelladen? En wat doet een vouwwagen met het bereik?

In de praktijk beviel de reis goed.

Het ging erg goed. Elektrisch rijdt gewoon heel fijn.”

Onderweg werd laden onderdeel van de reis. Een laadstop combineerden ze bijvoorbeeld met koffie of een korte wandeling. Op de terugweg merkten ze wel dat meerdere laadstops extra tijd kosten als je een groter deel van de route in één keer wilt afleggen. Voor een volgende verre reis zou Maarten daarom het liefst kiezen voor een auto met wat meer bereik en een hogere laadsnelheid.

Maar nog een keer met een deelauto op vakantie? Daar hoeft hij niet lang over na te denken.

"Zeker.”

Een auto delen doe je ook met de buurt

Voor Maarten gaat autodelen niet alleen over de auto zelf. Doordat de auto’s door mensen uit dezelfde buurt worden gebruikt, ontstaat er soms vanzelf contact.

Vlak voor ons gesprek moest hij bijvoorbeeld parkeerbewijzen voor de deelauto’s ophalen. Via de buurtgroep kwam hij terecht bij een buurtgenoot die hij nog niet kende. Hij werd binnengevraagd voor een kop koffie en tijdens het gesprek bleek dat deze buurtgenoot vroeger met zijn vriendin had geroeid.

Toen heb ik gewoon iemand nieuws leren kennen, puur door zo’n stom parkeerbewijs.”

Het is een klein voorbeeld, maar voor hem laat het zien dat delen ook iets met een buurt kan doen. Gebruikers kunnen elkaar bereiken via de groepsapp en weten met wie ze de auto delen. Dat zorgt volgens Maarten voor een ander gevoel van verantwoordelijkheid dan wanneer een deelauto volledig anoniem is.

Het is in die zin een mooie mengvorm tussen privébezit en gedeeld bezit.”

“Het voelt eigenlijk gewoon als je eigen wagen”

Na al die jaren is autodelen voor het gezin vooral heel gewoon geworden. Geen onverwachte reparaties, geen verzekering om zelf te regelen en toch een auto wanneer ze die nodig hebben.

Betekent dat dat Maarten nooit meer een eigen auto zou willen? Zo zwart-wit is het voor hem niet. Hij vindt auto’s namelijk ook gewoon leuk en kan zich voorstellen dat een eigen auto ooit weer in beeld komt, bijvoorbeeld als hij in de toekomst meer zou gaan rijden.

Voor nu ziet hij daar alleen geen noodzaak voor. Met meerdere deelauto’s in de buurt heeft het gezin een auto wanneer die nodig is, zonder er zelf één voor de deur te hebben staan.

En zodra hij instapt, voelt dat eigenlijk helemaal niet zo anders.

Het voelt eigenlijk gewoon als je eigen wagen als je erin rijdt.”

Alleen wanneer hij hem na een rit weer terugzet en iemand anders ermee wegrijdt, is het weer even duidelijk: deze auto is niet alleen van hem, maar van de buurt.